Contact
Rense van der Velde
veldpad@gmail.com
© 2017 Rense van der Velde. Alles uit de publicatie mag worden gekopieerd, uitgedeeld of wat dan ook mits het niet gewijzigd wordt en voorzien is van bronvermelding.
Het kan zijn dat dat er ten zijne tijd wat wordt herzien of uitgebreid.
De Straatfilosoof

Proloog

“Het is niet altijd een vreugde om opnieuw te beginnen. De angst voor het lege vel. Telkens  zichzelf opnieuw uitvinden. De achtergrond van waaruit hij moest beginnen die was er altijd wel. Ideeën genoeg. Een geforceerde neiging om iets te verzinnen werkt vaak niet. Alsof je voor de gek wordt gehouden. Nog even stil wachten of toch maar aan iets nieuws beginnen.  
Waarom ben ik niet tevreden met leven. Waarom ben ik niet gewoon stil. Geduldig wachten tot het leven weer voldoet. Als woorden weer komen en het witte papier gevuld wordt..”’

Vader, Moeder en kind
Als hij aan moeder vroeg: ‘Mam wanneer komt pappa weer thuis’, dan vertelde ze dat zijn vader een astronaut was en dat hij lange reizen naar de hemel maakte. Er waren vele hemelen om te bezoeken. Hij ging naar Jupiter of Mercurius, naar Venus of naar Mars en soms nog verder.
Voor het slapen gaan, keken ze altijd samen naar de hemel of ze ook een vallende ster zagen, dan wisten ze dat papa voorbij kwam. Als het bewolkt was en regende. konden ze hem niet zien.  
Ze had het verhaal vaak verteld omdat hij dat zo graag hoorde. Ze vertelde dat papa iets zocht wat mooier was dat alles hier op aarde. Als hij het gevonden had zou hij het meenemen naar huis.
Toch zag hij op moeders gezicht de eenzaamheid van de hemel achter de hemel. Dit maakte hem bang en hij vroeg zich af of een vallende ster niet een ruimteschip was die de as van papa naar de aarde zou brengen.
Als moeder jarig was vroeg hij of papa ook kwam en dan zei ze dat sterren haar juwelen waren en dit zag als geschenk van papa. Diep van binnen begreep hij wel waarom vader zover moest zoeken, maar aan de ander kant, hij was zo dichtbij.
Rondom kerst vertelden ze hem dat er een ster tegen de zon was gebotst en dat dit een teken was. Toen ze hem op haar schoot nam vertelde ze de waarheid.
De dagen voor kerst mocht hij elke week een kaarsje ontsteken in een in elkaar gezet bouwpakketje van de zondagsschool. Na het aansteken van het eerste kaarsje liet de lijm los en vertoonde het kerkje scheuren. Nu was het een kerkje met een wasknijper op de zijkant.
Er was hem niet geleerd waarom hij hier op deze wereld was. Astronaut wilde hij nu niet meer worden.
Hij las erg veel en werd later van school gestuurd omdat hij het altijd beter wist dan de meesters en juffrouwen.
Zijn moeder stierf. Nu was het een hele kunst om te overleven. Hij wist wel veel maar niet om voor zichzelf te zorgen. Door schulden ontnamen ze hem zijn huis waar hij als kind gedroomd had om eens astronaut te worden.

Ik
“Dit leven schenkt geen vrijheid. Maar iets wat aan banden gelegd moet worden. Het kwaad zal er alles aan doen om mensen in het ongewisse te laten. Zij hebben alles te verliezen. Normen die door anderen worden opgelegd.
Oorlogen zijn nodig om dit gezwel te laten openbarsten.
Ik ben anti-oorlog.
Ik ben anti-verplichtingen.
Alles leek verloren en ik nam mij voor me in het slijk te werpen. Om me op te offeren. Het lage te zoeken. De afgrond. Ik besloot niemand meer lief te hebben. Mezelf evenmin. Het hoge verloren te hebben zocht ik alleen nog maar het lage. Mijn gedrag door drank te doordrenken. Mezelf te vernietigen. Alle overbodige van mij afschudden. Zelfs van mijn naam deed ik afstand.”



lees verder op verzoek
Home