Contact
Rense van der Velde
veldpad@gmail.com.nl
© 2017 Rense van der Velde. Alles uit de publicatie mag worden gekopieerd, uitgedeeld of wat dan ook mits het niet gewijzigd wordt en voorzien is van bronvermelding.
Het kan zijn dat dat er ten zijne tijd wat wordt herzien of uitgebreid.
LIEFDE II

Tijd is een gedachte in de eeuwigheid
Slecht een tel dan is het over
Hier neem je een beslissing
Deze kans doet zich misschien maar een keer voor

Ik wil deze droom dromen
Wat men er ook van vindt
Ik wil met mijn handen maken wat ik zie
Met mijn mond geen woord meer spreken
Geen geluid meer horen
Opgaan in alles
Opgaan in een kindergebed
Geloven wat ik ben
Spelen in het moment
Fiets ik de eeuwigheid in

Mijn leven is een rimpelloos meer
Zonder oevers
Een eiland
Daar zijn alleen met jou
Geen schepen die het water verstoren
Een rimpelloos zielenland

De wereld is een tussenruimte
Samen zijn we gescheiden
Wat we ook doen
Ik zal je verliezen
Maar niet verlaten
Wachten zal ik
Hoe vaak ik ook mijn ogen open of sluit
Millennium lang

Als je eenmaal alleen bent
Dan bloeien er nog steeds zomers
Tranenregen op bloemen
Ik hou van je
We waren rijk
Heimwee nu
Zwijgend verlangen
We waren diep geworteld in de aarde
Nu gerooid
Geef me je hand
Mijn hand uit de hemel

Onder de aarde
Toch aan de oppervlakte
Keek ik al voorzichtig naar boven
Als een krokus
Met een puntje net wat aarde optillen
Mijn tijd is nog niet gekomen
Ik voel de drang
Ik kan me niet inhouden
Wacht maar tot het voorjaar is

De lijster is mijn boom
Hierin ben ik geboren
Slechts tien takken
Jullie kwamen elk jaar
Om van de vruchten te proeven
Zomers moesten we lachen
Bessen lachen op de grond
Mensen gleden er op uit
In de winter gehuild
Om de eenzaamheid
De kou en het lange wachten

In het stille herfstbos
Met mijn gezicht tegen een boom gevleid
Voel ik de schors
Vang ik net een zonnestraal
Hier voel ik de liefde
Die buiten het bos ontbreekt
De ziel van de boom
Omarmt mijn wezen

Er overvalt mij een gedachte
Dat het licht niet aan ons toebehoort
Niet voor ons bestemd zal zijn
De hemel is al vergeven
Dat Engelen niet op ons wachten
Wie red ons van de angst

De enige waarheid is je eigen landschap
Daar open zich het eeuwige
De eerste gedachte
Oorspronkelijker kan het niet
Mijn innerlijk leven
Het zwijgen spreekt
Mijn ziel weet

Wat als je alleen bent met z'n twee
Niet uit kan leggen dat je een bent
Mijn grootste gedachte ben jij
Openbaring in de nacht
Uit het niets
Jij waakte over mij
Om mijzelf te zijn
Uit alles

Er is veel over na te denken
Na een lange kindertijd
En waarom
We weten niet meer waar het leven overgaat
Ontmoeten en Afscheid nemen
Eenzaam blijven
Opgezadeld met een grote boodschap
Hoelang duurt de waarheid
Dat mensen zien

Geen huis hebben in de tijd
Dat zijn wensen
Een gesprek met de eeuwigheid
Waarom ben je niet hier
Mijn kleinste beweging blijft zichtbaar
Zelfs mijn adem wordt gezien
Maar jou zie ik niet
Hoor je mij

De wereld is er altijd
En niemand merkt het
Het onverwachte
De liefde
Waar was je

Terug nar gedichten

Home