Contact
Rense van der Velde
veldpad@gmail.com.nl
© 2017 Rense van der Velde. Alles uit de publicatie mag worden gekopieerd, uitgedeeld of wat dan ook mits het niet gewijzigd wordt en voorzien is van bronvermelding.
Het kan zijn dat dat er ten zijne tijd wat wordt herzien of uitgebreid.
Falco Peregrine

Inleiding
In dit tweede boek wordt een brug geslagen tussen fictie en non-fictie. De hoofdfiguren zijn Falco Peregrine, Doeka Slingerland, Jacob en Valk.
Het decor: Een kunstenaarsdorp in de Achterhoek, waarbij een zonderling figuur in de wereld van een kunstenares verschijnt.
Valk vertegenwoordigd de eenheid, dat wat wij zijn. Wat niet door mensen gezegd kan worden omdat wat is niet verwoord kan worden. Hij vliegt tussen hun beide levens. Jacob symboliseert de onbewuste dierlijke instincten die zich aandienen om gesublimeerd te worden. Mythologisch is een relatie tussen een valk en wolf onmogelijk.

Proloog
Het landschap glooit. Spanning tussen het vlakke land en deze lichte opbolling is tastbaar. Een laan met aan weerszijde oude eikenbomen samen een haag vormend, verleend toegang naar het dorp.
De toegangslaan lijkt in herfstbrand te staan. Bladeren vallen deze ochtend als gouden regen, alsof er een onderlinge afspraak is.
Over de helling aan de oostzijde van het dorp ligt een smalle zandweg. Zij trekt een scheiding in dit dualistisch landschap als een grensrechter. Echter hier wordt geen partij gekozen. De mensen zijn er buren. Hier moet het landschap zich maar naar schikken.
Het dorp verkeert in diepe rust. Enkele kerkgangers die geroepen zijn ontwaken op deze vroege zondagmorgen.
Er brand al licht in de oude dorpskerk. De scheve kerktoren leunt voorzichtig tegen de kerk en blijft overeind door een onderling verbond tussen oude stenen en specie. Kleine nisjes lijken op de slaperige ogen van mensen die net ontwaken. De gekleurde glas-in-lood-ramen verbeelden de zachte ogen van God. Op de kerktoren zit een vogel die over het dorp en de velden uitkijkt.
Als de kerkklokken beginnen te luiden wordt de stilte verstoort.
De eerste kerkgangers verschijnen op straat.
De vogel schrikt en vliegt op. In de verte jankte een hond als een wolf.
Een windvlaag rukt aan de laatste bladeren van de platanen die als een cirkel rondom de kerk staan.
Wie weet, wat de bomen elkaar allemaal te vertellen hebben, als ze in de avondschemering ruisen. Als ze elkaar vertellen, wat ze onlangs gezien en gehoord hebben.

Valk
“Valken kennen een aantal geschikte nestplaatsen op hun grondgebied, variërend van vier tot wel vijftien locaties of meer. Ze gebruiken elk jaar een andere nest met of zonder hetzelfde vrouwtje. Naast de broedplaatsen hebben ze "keukens", plaatsen in een boom of richels in de klif waar ze de prooi in stukken zullen plukken en scheiden voordat ze ze eten of meenemen naar hun nest voor hun partner en kuikens. Sommige van de meest geschikte plaatsen worden al eeuwenlang en misschien al millennia bijna voortdurend bewoond door slechtvalken. Hoewel richels op kliffen de favoriete locaties zijn, zullen ze ook in bomen en de verlaten nesten van andere vogels broeden. Er zijn ook een aantal vogels die gebruik maken van moderne wolkenkrabbers en zich hebben genesteld op de vensterbanken van hoge torens. Dit geeft hen ook de doorvoede status van dikke, langzame stedelijke vogel.”

lees verder op verzoek
Home